Op 22, 23 en 24 juni organiseerde Defensie al voor de vijftigste keer een nationale jumping in zijn sportcentrum in Duisburg. Met de opbrengst van die sportmanifestatie kon op 25 september brigadegeneraal Claude Antoine, in aanwezigheid van vele weldoeners, medewerkers en Pierre Huart, burgemeester van Nijvel, een cheque van 50.000 euro  overhandigen aan luitenant-generaal op rust Alain Devignon, de voorzitter van de Stichting VIVAT!

 

Zie het artikel

 

De 49ste editie van de Jumping VIVAT! was dit jaar nogmaals een overweldigend succes. Met de opbrengsten ervan kon kolonel Bruno Verheijen op 10 oktober een cheque van 40.000 euro overhandigen aan de voorzitter van de stichting VIVAT!,

Click op overhandiging cheque

 

Huldebetoon door de voorzitter van de Stichting VIVAT ! aan Generaal-majoor op rust Joseph Sizaire op zijn begrafenis op 18 november 2016.

(Vrije vertaling)

De Stichting VIVAT ! houdt er eveneens aan hulde te brengen aan Joseph Sizaire en in het bijzonder een meer discreet deel van zijn leven van officier op rust te belichten, namelijk zijn inzet ten voordele van de Stichting VIVAT ! en het Tehuis Generaal Cornet waar 42 mentaal gehandicapte kinderen van de militaire gemeenschap verblijven.

 

Onmiddellijk na zijn opruststelling aarzelde Joseph geen ogenblik om zijn kandidatuur als lid van de Raad van Bestuur van de Stichting te stellen. Dank zij zijn verleden van Militair Administrateur was hij de geschikte persoon om zeer vlug de functie van penningmeester van de Stichting op zich te nemen en op 22 april 2003 werd hij penningmeester.

 

Gedurende 13 jaren heeft hij deze moeilijke en ingewikkelde taak vervuld zoals enkel een vrijwilliger dit kan doen zonder zijn uren te tellen en met slechts één doel voor ogen: het financieel vermogen van de Stichting te beheren en te verhogen om aldus de best mogelijke toekomst van de bewoners van het Tehuis te verzekeren.

 

Tijdens al die jaren heeft hij actief deelgenomen aan de wekelijkse vergaderingen van het Uitvoerend Bureau waarvan hij in de loop van de jaren het geheugen werd en de stuwende kracht. Hij toonde aan de bestuurders zonder de ervaring van Militair Administrateur, hoe de Stichting doeltreffend te beheren, was zeer toegewijd in zijn taak van penningmeester en aarzelde niet hen terecht te wijzen als zij oplossingen voorstelden die niet haalbaar waren.

 

Maar Joseph nam ook actief deel aan het leven van het Tehuis: hij kenden alle bewoners en deelde in alle eenvoud in hun vreugden en smarten. De bewoners voelden dit goed aan en toonden dit ook.

 

Sedert meerder maanden voelde Joseph dat zijn gezondheid door ziekte ondermijnd werd en maakte hij zich ernstig zorgen voor zijn opvolging als Penningmeester. Spijts alles bleef hij ons echter zijn waardevolle raadgevingen geven en dit tot op 31 oktober toen hij ons bij hem thuis ontving om ons al zijn archieven te overhandigen.

 

Tot op de laatste dag toonde hij zich bezorgd voor toekomst van de Stichting en hij was ten slotte zeer verlicht toen hij vernam dat een nieuwe en bekwame bestuurder zich bereid had verklaard zijn taak over te nemen.

 

Joseph, je vrienden zijn hier vandaag om een laatste hulde te brengen. Wij danken je voor de vele mooie ogenblikken die we samen gewijd hebben aan het welzijn van de bewoners en voor alles wat je gedaan hebt voor de Stichting.

 

Je bent nu onderweg voor je laatste reis naar “ De oase op het einde van de piste, waar je rust en vrede zult vinden “.

 

We zullen je missen Joseph maar je zult in onze harten verder leven